ภาษีบำรุงท้องที่

1.   ความรู้ทั่วไป             1.1  ที่ดินที่ต้องเสียภาษี
            ที่ดินที่ต้องเสียภาษีได้แก่  พื้นที่ดินรวมไปถึงพื้นที่ที่เป็นภูเขาหรือที่มีน้ำด้วย
            1.2   ที่ดินที่ไม่ต้องเสียภาษี
                        (1)  ที่ดินที่เป็นที่ตั้งพระราชวังอันเป็นส่วนสาธารณสมบัติของแผ่นดิน
                        (2)  ที่ดินที่เป็นสาธารณะสมบัติของแผ่นดินหรือที่ดินของรัฐที่ใช้ในกิจการของรัฐ หรือสาธารณะ  โดยมิได้หาผลประโยชน์
                        (3)  ที่ดินของราชการส่วนท้องถิ่นที่ใช้ในกิจการของราชการส่วนท้องถิ่นหรือสาธารณะโดยมิได้หาผลประโยชน์
                        (4)  ที่ดินที่ใช้เฉพาะการพยาบาลสาธารณะ  การศึกษา  หรือการกุศลสาธารณะ
                        (5)  ที่ดินที่ใช้เฉพาะศาสนกิจศาสนาใดศาสนาหนึ่ง  ที่ดินที่เป็นกรรมสิทธิ์ของวัดไม่ว่าจะใช้ประกอบ ศาสนกิจศาสนาใดศาสนาหนึ่งหรือไม่   หรือที่ศาลเจ้าโดยมิได้หาผลประโยชน์
                        (6)  ที่ดินที่ใช้เป็นสุสานและฌาปนสถานสาธารณะ  โดยมิได้รับประโยชน์ตอบแทน
                        (7)  ที่ดินที่ใช้ในการรถไฟ  การประปา  การไฟฟ้า  หรือการท่าเรือของรัฐ  หรือที่ใช้เป็นสนามบินของรัฐ
                        (8)  ที่ดินที่ใช้ต่อเนื่องกับโรงเรือนที่ต้องเสียภาษีโรงเรือนและที่ดินอยู่แล้ว
                        (9)  ที่ดินของเอกชนเฉพาะส่วนที่เจ้าของที่ดินยินยอมให้ทางราชการจัดใช้เพื่อสาธารณประโยชน์โดยเจ้าของที่ดินมิได้ใช้หรือหาผลประโยชน์ในที่ดินเฉพาะส่วนนั้น
                        (10)  ที่ดินที่เป็นที่ตั้งที่ทำการขององค์การสหประชาชาติ  ทบวงการชำนัญพิเศษของสหประชาชาติ หรือ องค์การระหว่างประเทศอื่น  ในเมื่อประเทศไทยมีข้อผูกพันให้ยกเว้นตามอนุสัญญาหรือความตกลง
                        (11)  ที่ดินที่เป็นที่ตั้งที่ทำการของสถานทูต  หรือสถานกงสุล  ทั้งนี้ให้เป็นไปตามหลักถ้อยทีถ้อยปฏิบัติต่อกัน
                        (12)  ที่ดินตามที่กำหนดในกฎกระทรวง
            1.3  ผู้มีหน้าที่เสียภาษี
            ผู้มีหน้าที่เสียภาษี  คือ เจ้าของที่ดิน  ซึ่งเป็นบุคคลหรือคณะบุคคลไม่ว่าจะเป็นบุคคลธรรมดาหรือนิติบุคคล  ซึ่งมีกรรมสิทธิ์ในที่ดิน  หรือครอบครองอยู่ในที่ดินที่ไม่เป็นกรรมสิทธิ์ของเอกชนเช่น  ผู้เช่าที่ดินของรัฐ
            1.4   ฐานภาษีและอัตราภาษี
            ฐานภาษีคือ  ราคาปานกลางที่ดินที่คณะกรรมการซึ่งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครแต่งตั้งได้กำหนดขึ้น ปกติให้เสียภาษีตามบัญชีอัตราภาษีบำรุงท้องที่ท้ายพระราชบัญญัติ  ที่ดินที่ใช้ประกอบกสิกรรมเฉพาะประเภทไม้ล้มลุกให้เสียกึ่งอัตราแต่ถ้าเจ้าของที่ดินประกอบกสิกรรมประเภทไม้ล้มลุกนั้นด้วยตนเองให้เสียอย่างสูงไม่เกินไร่ละ 5 บาท และที่ดินที่ทิ้งไว้ว่างเปล่าหรือไม่ได้ทำประโยชน์ตามควรแก่สภาพของที่ดินให้เสียเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งเท่า